اچ آی وی و بهداشت زنان

HIV در زنان به روش های متفاوتی در هر فرد تاثیر می گذارد. اگر شما یک زن مبتلا به HIV هستید، ممکن است تغییراتی درسیکل قاعدگی شما ایجاد شود یا عوارض جانبی متفاوتی از مردان نسبت به داروهای اچ آی وی داشته باشید. اچ آی وی همچنین می تواند مشکلات بهداشتی دیگری را برای زنان، ایجاد کند. اما با مراقبت از سلامت خود، مصرف داروهای اچ آی وی و مراجعات منظم پزشکی، می توانید ویروس را تحت کنترل نگه دارید و زندگی طولانی تر و سالم‌تری داشته باشید.

اچ آی وی و بعضی از عفونت های منتقله از راه جنسی

          تبخال ناحیه تناسلی:

تبخال تناسلی STI  از ویروسهای تبخال ساده است که 2 نوع هستند:

نوع (HSV-1) و  (HSV-2)

 شیوع تبخال در افراد مبتلا به HIV می تواند طولانی تر و بیشتر اتفاق بیفتد و ممکن است شدیدتر و دردناکتر باشد. اگر تعداد سلول های CD4 فرد کم باشد، زخم ها ممکن است بدتر شوند. زخم های تبخال را می توان درمان کرد و دارو می تواند به جلوگیری از شیوع بیماری هایی که در  آینده ممکن است برای فرد اتفاق بیافتد، کمک کند. در زنان مبتلا به HIV ممکن است در برابر داروهایی که تبخال را بهبود می بخشند، مقاومت ایجاد شود.

          شانکرویید یا زخم آتشک:

زخم شانکرویید ناشی از باکتری هموفیلوس دوکره ای است. تعداد کمی از افراد هر سال در ایالات متحده با این عفونت تشخیص داده می‌شوند و با زخم های باز از نواحی تناسلی شروع می شود. علائم آن ممکن است شامل درد هنگام ادرار کردن ، روابط جنسی دردناک، خونریزی رکتوم یا ترشحات واژینال باشد همچنین شما ممکن است وجود زخم را متوجه نباشید و حتی علائم دیگری هم نداشته باشید. ابتدا در محل ایجاد شده یک پاپول قرمز دردناک ظاهر می شود و با پیشرفت بیماری به یک زخم بزرگتر تبدیل می شود و در صورت پاره شدن، یک زخم با قاعده قرمز درخشان را تشکیل می دهد. زخم شانکروئید عمیق است و بسرعت خونریزی می‌کند و معمولا از اطراف گسترش پیدا می کند. شدت عفونت در این زخم ها بسیار زیاد است و حتی ممکن است از طریق خارش برتعداد زخم ها اضافه شود. روی باسن، رانها و ... ایجاد زخم کند. احساس بی حالی، تب، خستگی، درد شدید در محل زخم و ... در بیمار مشاهده می شود. غدد لنفاوی کشاله ران ها ممکن است متورم، ملتهب، چرکی و زخمی شده و یا خود بخود بهبود یابند. از دیگر علایم بیماری ضایعـات نـرم و بسیار دردنـاک چـرکی می باشد که در دو سوم موارد به همراه بزرگ شدن غدد لنفاوی و کشاله ی ران می باشد.گاهی چند زخم کوچک به هم می‌چسبند و زخـم بزرگتـری را تشکیل می‌دهند. برخی از زنان حامل این زخم فاقد نشانه های قابل تشخیص و علایم بیماری هستند. اگر بیماری درمان نشود ممکن است به طور خود بخود بهبود یابند و یا اینکه بیماری مزمن شود و برای بهبودی به زمان بیشتری نیاز داشته باشد. داروهای بسیاری برای درمان شانکرویید استفاده می شوند. در زنان مبتلا به اچ آی وی، زخم های شانکرویید ممکن است به آرامی بهبود یابد یا ممکن است نیاز به درمان بیش از یک بار داشته باشند.

 

          بیماریهای التهابی لگن (PID):

عفونت ارگان های لگن زن (رحم، لوله های فالوپ، و تخمدان ها) را بیماری های التهابی لگن می نامند. درمان بیماریهای التهابی لگن در زنان مبتلا به HIV، ممکن است  سخت تر باشد و ممکن است برای بعضی افراد به دلیل ضعف سیستم ایمنی بدن به طور مداوم تکرار شوند. بیماری های التهابی لگن همچنین می توانند باردار شدن را سخت تر کنند.

علائم و نشانه‌های بیماری:

·        درد قسمت تحتانی شکم (ناحیه لگن) شایع‌ترین نشانه بیماری است و طیف آن از درد خفیف تا درد شدید متفاوت است.

·        خونریزی غیر طبیعی رحم (که ممکن است به صورت پریود‌های سنگین‌تر از حالت عادی و یا خونریزی و لکه بینی بین پریود‌ها و یا خونریزی پس از مقاربت جنسی باشد).

·        درد حین رابطه جنسی (مقاربت دردناک)

·        ترشح غیر طبیعی واژینال

·        تب

·        درد قسمت تحتانی پشت

 

HIV و ترشحات واژن

ترشحات واژن که به طور معمول  باعث خارش و سوزش در ناحیه تناسلی می شوند.، جزء عفونت های شایع واژن هستند و به راحتی در اکثر زنان درمان می شود، اما در زنان مبتلا به HIV می‌تواند بیشتر اتفاق بیفتد. عفونت درمان شده واژن (حداقل چهار بار در سال) در زنان مبتلا به HIV و ایدز پیشرفته، بیشتر اتفاق می افتد. واژینوز باکتریایی (BV) و کاندیدا جزء این دسته از ترشحات واژن می باشند که مختصر توضیحی در مورد هر یک از آن‌ها در ذیل آمده است:

علل عفونت واژینوز باکتریایی (BV)

ترشحات واژینال غيرعفوني شيوع بسیار كمتري دارند و ناشی از بعضی موارد مثل موارد زیر هستند:

1-جسم خارجی باقیمانده مانند تامپون، پساری، ماندن کاندوم داخل واژن و........

2-ایجاد زخم ناشی از تامپون، عفونت هرپس سیمپلکس (تبخال تناسلی)

3-بدخیمی- سرویکال، واژینال در اثر واكنش آلرژيك موضعي

4-التهاب غير اختصاصي يا تغييرات پيري در مخاط واژن

علایم واژینوز باکتریایی:

حدود نيمي از موارد بدون علامت است. در بقيه موارد علامت اصلي بيماري بوي ناخوشايند (مثل ماهي) است كه همراه با ترشح واژينال مي‌باشد. بوی بد ماهی از واژن (بخصوص پس از نزدیکی جنسی) و ترشح واژینال واژينيت كانديديايی  Candidial vulvovaginitis  كانديدياز يا مونيلياز يا برفك دومين فرم شايع واژينيت بوده که اکثریت زنان در طول زندگی حداقل یک‌بار آن‌را تجربه کرده اند.

علائم و نشانههای کاندیدا

خارش واژن ، سوزش ادرار  و ديس پارونيا (درد هنگام نزدیکی)

شروع نشانه‌ها ممكن است همزمان با قاعدگي يا آميزش جنسي باشد. ترشحات واژن معمولاً خفيف بوده و شکل آن بصورت ترشحات غليظ سفيد رنگ و بدون بو و پنيري شكل است كه به جدار واژن مي‌چسبد.

واژینوز باکتریایی و کاندیدا در زنان مبتلا به اچ آی وی شایع تر است.

 

اچ آی وی و چرخه قاعدگی

زنان مبتلا به HIV ممکن است مشکلات قاعدگی بیشتری نسبت به سایر زنان داشته باشند. اگر شما یک زن مبتلا به HIV هستید، ممکن است خونریزی های سبک تر یا سنگین تر، دوره های از دست رفته و سندرم شدید قبل از قاعدگی(PMS) را داشته باشید.

این مشکلات ممکن است از عواملی که در زنان مبتلا به اچ آی وی بیشتر دیده می شوند( مانند عفونت های منتقله از راه جنسی، استرس و ...) ایجاد شوند. اما تغییر در سیستم ایمنی بدن شما می تواند هورمون های شما را تحت تاثیر قرار دهد و مشکلات شما با قبل از شروع و شروع سیکل قاعدگی همزمان شده و چندین برابر بیشتر از زنان دیگر این مشکلات احساس شوند. کاهش وزن، بیماری مزمن، سوء مصرف مواد، روشها جلوگیری از بارداری، مصرف داروهای اچ آی وی، فیبروئید های رحم، خارش، عفونت دستگاه تناسلی، پروموتراپی و ... می توانند سبب مشکلات قاعدگی شوند.

توصیه می‌شود که با پزشک متخصص زنان یا ماما در مورد مشکلات قاعدگی خود مشورت کنید.

HIV و سرطان دهانه رحم

سرطان دهانه رحم سرطانی است که در گردن رحم، از قسمت پایین تر و باریک رحم شروع می شود. یکی از مواردی که باعث پیشرفت سرطان دهانه میشود ابتلا به ایدز است. سرطان دهانه رحم تقریبا همیشه از طریق ویروس پاپیلومای انسانی (HPV) ایجاد می شود. انواع سوش های خطرناک  HPV که باعث ایجاد سرطان گردن رحم می شوند، در زنان مبتلا به HIV بیشتر هستند.

عوامل ریسک سرطان دهانه رحم

§        ویروس پاپیلوس انسانی (HPV)

§        قرص‌های ضد بارداری

§        ژنتیک

§        ویروس HIV

§        عفونت کلامیدیا (عفونت جنسی)

§        مصرف دخانیات

§        چندین بارداری

§        نخستین بارداری در سن پایین

نشانه‌های هشداردهنده‌ی سرطان دهانه رحم

§        درد و تورم پاها (وقتی دهانه‌ی رحم متورم می‌شود می‌تواند به مسدود شدن جریان خون منجر شود، که نهایتا باعث تورم پا می‌شود و احساس درد شدید ایجاد می‌کند).

§        ترشح واژینال

§        خون‌ریزی غیرعادی (احتمالا این شایع‌ترین علامت است)

§        احساس ناراحتی هنگام ادرار

§        دفع ادرار غیرعادی

§        قاعدگی نامنظم

§        رابطه‌ی جنسی همراه با ناراحتی

§        درد لگن

§        کمر درد

§        کاهش وزن و خستگی مفرط بی‌دلیل

زنان مبتلا به اچ آی وی باید قبل از اینکه به سرطان دهانه رحم مبتلا شوند، آزمایشات پاپ اسمیر را به طور منظم برای پیدا کردن تغییرات سلول های گردن رحم انجام دهند. اگر شما یک زن مبتلا به HIV هستید، باید در طول سال اول پس از تشخیص ابتلا به HIV  آزمایش پاپ اسمیر را دو بار انجام دهید. سپس، اگر نتایج طبیعی بود، یک بار در سال یک تست پاپ دریافت کنید. اگر نتایج طبیعی نیست، با پزشک خود در مورد چگونگی انجام آزمایش پاپ و مراحل بعدی صحبت کنید.

بارداری و اچ آی وی

تشخیص HIV به این معنی نیست که شما نمی توانید بچه دار شوید. اما باید توجه داشته باشید که می توانید ویروس HIV را در دوران بارداری ، در هنگام زایمان یا شیردهی، به فرزند خود انتقال دهید. خبر خوب این است که راه هایی وجود دارد که خطر ابتلا به اچ آی وی در نوزاد شما به 1٪ یا کمتر کاهش می دهد. لازم است که برای اقدام به بارداری با پزشک خود مشورت کنید و تحت نظر پزشک باشید.

HIV و راه های جلوگیری از بارداری

زنان مبتلا به HIV می توانند از هر نوع روش جلوگیری از بارداری استفاده کنند. اما برخی از داروهای اچ آی وی می توانند اثر روش‌های کنترل هورمونی را کم کنند. با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود در مورد اینکه با توجه به وضعیت شما کدام نوع روش جلوگیری از بارداری برای شما مناسب تر می باشد، صحبت کنید. یکی از راه‌های پیش‌گیری از بارداری استفاده از IUD است اما استفاده از IUD به دلیل ضعف سیستم ایمنی و مستعد بودن بدن در انتفال و ابتلا به عفونت های منتقله جنسی و غیر جنسی در افراد مبتلا به HIV توصیه نمی شود.

        HIV و  یائسگی

بعضی از مواردی که زمان یائسگی در افراد دیگر اتفاق می افتد در افراد مبتلا به HIV ممکن است کمی تغییرکند. به عنوان مثال، ممکن است یائسگی را در سن جوانتر از معمول تجربه کنند. محققان همچنین فکر می کنند که کاهش هورمون استروژن در زن پس از یائسگی ممکن است بر تعداد CD4 تاثیر بگذارد. علاوه بر این، ممکن است در حین یائسگی گرگرفتگی های شدیدتری نسبت به زنان غیر مبتلا به HIV داشته باشند.

        HIV  و پوکی استخوان

پوکی استخوان یک بیماری استخوانی است. افراد مبتلا به پوکی استخوان دارای استخوان های ضعیفی هستند که به راحتی می شکنند. استئوپروز نگرانی برای همه زنان یائسه است، مخصوصاً برای زنان (و مردان)  مبتلا به HIV. پوکی استخوان ممکن است در سنین جوانتر اتفاق بیافتد. برخی از داروهای اچ آی وی ممکن است خطر ابتلا به پوکی استخوان را افزایش دهند. پوکی استخوان به نوبه ی خود، خطر شکستن استخوان ها بخصوص استخوان لگن و ستون مهره ها را زیاد می ‌‌کند. توصیه می‌شود که تست سنج تراکم استخوان انجام شود و در رابطه با انجام تست سنجش تراکم استخوان حتما با پزشک خود مشورت کنید.

درمان HIV و زنان

اگر شما با اچ آی وی زندگی می کنید، مهم است که هر روز از داروهای اچ آی وی استفاده کنید دقیقا همانطور که تجویز شده است، ویروس را کنترل کنید و سالم بمانید. با این حال، بعضی از داروهای دیگر می توانند با داروهای HIV شما تداخل داشته باشند. این تداخلات دارویی می تواند به شما آسیب برساند یا اثر داروهای شما را ضعیف تر کند.

در صورت استفاده از هر یک از موارد ذیل، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

استفاده از الکل، داروهای گیاهی یا داروهای بدون نسخه

استفاده از روشهای جلوگیری از بارداری  هورمونی، قرص یا ایمپلنت (برخی از داروهای اچ آی وی ممکن است بر سیستم ترشح هورمون های بارداری شما تأثیر بگذارد و خطر ابتلا به بارداری را افزایش دهد. با پزشک خود در مورد نوع روش جلوگیری از بارداری که استفاده می کنید و اینکه آیا شما نیاز به روش دیگری دارید صحبت کنید).

بارداری یا برنامه ریزی برای باردار شدن

داروهای HIV همچنین ممکن است عوارض جانبی متفاوتی را در زنان نسبت به مردان ایجاد کند. مطالعات دیگر نشان می دهد که چربی در زنان  در سراسر بدن بیشتر از مردان است و نسبت به مردان مشکلات پانکراس در زنان بیشتر است. داروهای ضد ویروسی خود را تغییر ندهید. اگر با عوارض جانبی مشکل دارید، با پزشک خود صحبت کنید.